پهلوانـان در تلویزیون نمی میـرند

اسطوره جوانمردی
پهلوانان نمی میرند 1376 / حسن فتحی
از بین کارگردان های تلویزیون، بی شک آن که بیش از دیگران به پهلوانی و آیینش توجه داشته، حسن فتحی است که «پهلوانان نمی میرند»، «شب دهم» و «در مسیر زاینده رود» را در کارنامه دارد. پهلوان خلیل اما نمونه ای بارز و برجسته از پهلوان هایی است که در تلویزیون دیده ایم؛ مرشد و مراد مردم شهر که با هنرمندی جمشید مشایخی شمایلی اسطوره ای از یک پهلوان را در خاطر تماشاگران «پهلوانان نمی میرند» به یادگار گذاشت؛ بخصوص در صحنه مرگ، آنجا که در شبی مه آلود پشت قاتل را به خاک می رساند و روی سینه اش می نشیند اما هم از کشتن قاتل صرف نظر می کند، هم از کنار زدن روبنده اش! اما قاتل که رها شده از پشت خنجر می زند.
درایت و بزرگ منشی
زیر تیغ 1385 / محمدرضا هنرمند
هوشنگ توکلی در نقش دایی به شمایل کلیشه ای که از پهلوان ها در ذهن همه ما شکل گرفته، شباهتی ندارد اما اوست که با جوانمردی توام با درایت و پختگی با میان داری ها، سکوت ها و سخن گفتن های بموقع و سنجیده، زمینه آشتی خانواده محمود و جعفر را فراهم می کند. دایی در صحنه دادگاه برمی خیزد و برگ برنده ای رو می کند که به آبروی داری و شرافت محمود مهر تائید می زند و مسیر بخشش را برای رضا، پسر جعفرآقا که از اولیای دم است، هموار می کند. توکلی در این نقش، پیرمردی است با لباس های تیره، عصا و کلاه شاپو که حرفه اش نانوایی است و مرامش پهلوانی.
...

[ مشاهده متن کامل پهلوانـان در تلویزیون نمی میـرند در روزنامه جام جم ]