آفت مقدمه چینی در سریال ها

چرا راه دور برویم بسیاری از ما بین قدیمی ها و جوان ترهای دوست و فامیل کسانی را می شناسیم که قصه یک سفر را از زمانی شرح می دهند که چند وقت پیش خوابش را دیده اند و بعد همه چیز دست به دست هم داد تا بالاخره به سفر مذکور بروند.
عادت به مقدمه چینی و تعارف و تفصیل حتی در رفتارهای روزمره و عاداتی که در دیدارها و ملاقات های دوستانه و کاری یا معاشرت های خانوادگی داریم، کاملا مشهود است و کسی نیست که این ویژگی اخلاقی فرهنگی ما ایرانی ها را نشناسد. بنابراین احتمالا طبیعی است که این ویژگی به رسانه های مکتوب، صوتی و بصری نیز راه پیدا کند و مثلا گاهی در یک ارتباط زنده تلویزیونی با گزارشگری در یک شهر یا کشور دیگر، دقایق قابل توجهی از فرصت این ارتباط به تعارفات وتشریح و تفاصیل غیرضروری اختصاص پیدا کند و بعد از همه اینها، اصل مطلب مطرح شود.
این ویژگی در قصه گویی و سریال سازی های ما نیز رسوخ پیدا کرده و هنوز بسیاری از فیلمنامه ها دست کم در دو قسمت به معرفی شخصیت ها و موقعیت ها می پردازند اما دنیای رسانه ها و قصه ها با معاشرت های روزمره متفاوت است، ضمن این که حالا دیگر حتی زندگی ما ایرانی ها هم ریتم پرشتابی گرفته و برای تعارف و تشریح وقت زیادی باقی نمی گذارد.
شخصیت پردازی، معرفی فضا و موقعیت های داستان یک اصل و ویژگی مهم در هر اثر نمایشی است اما معمولا به یک اشاره می توان این اطلاعات را به تماشاگر امروز که باهوش است و فیلم ها و سریال های زیادی دیده، انتقال داد. گاهی یک موقعیت حساب شده، یک نگاه دقیق یا بازی زیرپوستی به همراه یک دیالوگ کلیدی می تواند نکات و اطلاعات ...

[ مشاهده متن کامل آفت مقدمه چینی در سریال ها در جام جم آنلاین ]