شهروند| دیوید لینچ کارگردان عجیبی است. عجیب و خوش شانس؛ که توانسته در تمام دوران کاری خود در حیطه ای که دوست داشته، فیلم بسازد. در واقع این فیلمساز درجه یک جزو معدود فیلمسازانی است که هالیوود و به طورکلی سینمای تجاری هر چه کرده، نتوانسته او را در خود هضم و جذب کند؛ و حتی در فیلمی چون مخمل آبی یا جاده مالهالند هم که هالیوودی ترین فیلم های او به شمار می آیند نیز، به وضوح رد پای علایق و سلایق عجیب او را در دنیای سینما می توان دید. از این رو هم هست که هر کار دیوید لینچ برای خود اتفاقی به شمار می آید. نمونه اش همین سریال توئین پیکس که لینچ ساخته؛ و از سه شنبه شب که دو قسمت پایانی این سریال پخش شده، موجی از حیرت آمیخته به گیج شدن در رسانه ها و شبکه های اجتماعی پخش شده است. در واقع از آنچه در رسانه ها درج شده، فهمیده می شود لینچ حتی در ساخت این سریال نیز به تماشاگران رودست زده؛ و در شرایطی که طرفداران سریال دیوید لینچ مثل اغلب سریال ها انتظار پایانی ساده و سرراست را می کشیدند- حتی با وجود این واقعیت غیرقابل انکار که در مورد کارگردانی چون لینچ هیچ گونه انتظار منطقی جواب نمی دهد- اما کاری که لینچ و همکارش مارک فراست در پایان توئین پیکس انجام دادند، قطعا تا همیشه و حداقل تا مدت های زیادی در ذهن تماشاگران خواهد ماند.
[ مشاهده متن کامل دیوید لینچ در شهر خیال ابدی شد در روزنامه شهروند ]
اخبار پیشنهادی:
برچسب: دیوید,
نویسنده: کاوه محمدزادگان